'Ik heb de waardige opvolger van Terry Pratchett gezien, onze eigen Theo Barkel.' Edmond van Loosen, bol.com

Een thriller met een hoog octaangehalte: Geraffineerd, vlijmscherp en overtuigend.' Steven Saville, internationaal bestsellerauteur van Crucible

'Vlot geschreven politieprocedure in de verre toekomst.' Eddy Bertin, NBD/Biblion

Vince Penders

Vince Penders

In niets, en toch in alles, lijkt Vince Penders (24) nog op het jongetje dat op zijn elfde met schrijven begon. Hij had een niet-aflatende fantasie, een rotsvaste toewijding aan zijn manuscripten en een protofascistische drang tot correcte spelling. Epistels van een paar pagina’s lagen hem niet: hij had hele boeken te vertellen, een wereld vol wendingen en details. Wie de tien verhalen leest die hij in ruime een decennium heeft opgetekend, kan twee ontwikkelingen bespeuren: de groei van een schrijver en de groei van een persoon.

Het meerdelige fantasy-epos uit Vince’ vroege periode verraadt een tiener die slechts de zorgen had van elke puber en daarom naar drama en dromen zocht door ze zelf te verzinnen. Het Perzische sprookje dat tussen zijn acht-  en negentiende volgde, is doorspekt met filosofie en moraal – een poging om ‘een boodschap over te brengen’, om echt iets te vertellen. De personages in dit verhaal werden steeds meer levende individuen, hun politiek en cultuur steeds meer een spiegel van de werkelijkheid. De interesses van de geestelijk vader begonnen zich exponentieel te verbreden. Waarmee we bij vandaag belanden: zijn debuut bij Macc.

Ook Zwaluwhart, dat gaat over botsende mensen en maatschappijen, verhult een schrijver die zich door bijna alles laat fascineren. Uren kan hij verliezen aan nieuws, koken, zingen, wiskunde, media en elastiekjes die in de knoop zijn geraakt. Centraal voor hem staan zijn vrienden en studenten. Als afgestudeerd cultuurwetenschapper doceert hij momenteel statistiek; een bizarre draai die al zijn cursisten hem in dank afnemen.